Hoi allemaal,
Deze week alweer mijn laatste week hier in het zonnige Thailand, en hoe raar het misschien klinkt, maar ik ben best blij om weg te gaan. In de afgelopen vier weken hebben we alles van Thailand, van noord tot zuid, kunnen en mogen zien. Ik denk dat er weinig plekken niet door ons ontdekt zijn. Zondag staat ons nieuwe avontuur op het programma genaamd Cambodja en ik kan niet wachten!
Deze week mochten we van grote kinderen naar kleine kinderen, wat wel een indruk heeft achtergelaten. We hebben de hele week mogen assisteren in een weeshuis. Dat is best heftig .. nou ja misschien kan ik het nog beter omschrijven als indruk-makend. Ik ben er achter gekomen dat de meeste kinderen in dat huis waarschijnlijk geen wees zijn, maar hun vader of moeder heeft ze daar gebracht op hele jonge leeftijd. De kinderen worden daar dan opgevoed en vervolgens krijgt de ouder de kans om de kinderen op hun twaalfde weer ‘op te halen’ ... Zo niet, dan blijven ze daar wonen. Dat is best heftig om te horen. Denk je maar in dat je als kind van 12 zit te wachten op je ouder(s) en je je na een paar maanden realiseert dat ze niet gaan komen. Dat soort situaties en praktijken zijn wij in Nederland niet gewend. Als entertainment mochten we spelen met de kinderen zo af en toe. En daar wil ik even wat meer uitleg over geven. Tijdens een cursus die wij moesten volgen voordat we op reis gingen hebben ze ons bijna op het hard gedrukt om hier heel voorzichtig mee te zijn. In dit soort landen bestaan er heel veel vormen van weeshuistoerisme, waar veel geld mee kan worden verdiend. Daarom zij onze cursusleidster ook dat het heel belangrijk is om als je gaat helpen in een weeshuis, je het beste helpt door de begeleiders te ondersteunen. De begeleiders zijn degene die elke dag met deze kinderen moeten werken. Zorg er ook voor dat als je dan met kinderen speelt je niet 1 kind alle aandacht geeft, maar je aandacht goed verdeeld. Gelijk de eerste dag merkte ik al dat een van de Duitse meisjes tijdens het speeluurtje alleen maar bezig was met 1 jochie, op wie ze al haar aandacht focuste en die ze ook constant achterna bleef zitten. Ik vond dat heel moeilijk om te zien, want wie weet hoeveel ‘schade’ je daarmee kan aanrichten. Pff heavy stuff allemaal. Maar .. We hebben ook nog poetsposters uitgedeeld aan de schoolleiding, die ze gaan ophangen in de school. De kids waren in ieder geval erg gelukkig met hun nieuwe speelgoed, maar ik heb wel geprobeerd echt afstand te houden van de kinderen. Wie weet hoeveel vrijwilligers er elke maand langs komen en wat die kinderen al hebben meegemaakt. Desondanks heb ik voor 1 van de kinderen een prachtig mooie vogel, al zeg ik het zelf, in elkaar gezet.
Oke, na de heavy stuff, nu even een ander verhaaltje voor jullie lieve lezers, want deze week sluiten we af met een paar andere belangrijke onderwerpen: zon, zee en strand. Jaja, het is jaloers maak tijd, hehe. Terwijl ik dit schrijf heeft karma me al keihard terug gepakt, want de eerste middag zijn we bijna allemaal zo gruwelijk verbrand door de felle zon .. AUW. Ik ‘gelukkig’ alleen op mijn rug en schouders, omdat ik s’morgens te chagrijnig en eigenwijs was om hulp te vragen met het insmeren van mijn rug. Eigen schuld dikke bult Manouk! Maar, ik heb wel genoten van het snorkelen. Toch moeten we wel een beetje oppassen in de zee, niet voor haaien gelukkig .. maar voor kwallen. Misschien nog wel erger. Een nieuw meisje in onze groep is dus een paar weken geleden gestoken door een kwal, ieks! Gelukkig heb ik geleerd van Finding Nemo, is de film naast grappig nog handig ook, dat je bij kwallen moet uitkijken voor de tentakels. Als ik er zie geef ik hem dus gewoon een beuk op zijn hoofd .. kan niet moeilijk zijn toch? Toch?
Oke, oke, laatste puntje? Heb je nog heel even de tijd. Weten jullie nog dat ik jullie vorige week in mijn euforische staat vertelde over het feit dat ik zo gelukkig was dat ik naar Thor Ragnarok kon? En weet je dan ook nog dat ik vertelde dat er nog een film was die ik graag zou willen zien? Drie keer raden wie die film, vandaag, nog voordat hij uberhaupt in Nederland uit is, heeft gezien! ME! Par en ik hadden even een middagje vrij van de groep genomen en zijn lekker naar een shopping center geweest, waar ze toevallig een bios hadden die Justice League al draaide. Ik zweer je, het was niet gepland, maar het was wel erg welkom! Nog even snel wat ik er vond: zo veel beter dan verwacht! Het begin voelde nog wel wat gehaast van: we moeten deze karakters bij elkaar brengen, maar het is echt een leuke film!
Dat was het weer voor vandaag, ik spreek jullie snel in Cambodja!
Veel liefs,
Manouk
Geen opmerkingen:
Een reactie posten