Hoi allemaal,
We hebben het gered, vraag me alsjeblieft niet hoe, maar we hebben het gered. Zondag zijn we veilig na een lange dag reizen aangekomen in Siem Reap, Cambodja. Zondag was heel zwaar, veel zwaarder dan gedacht. Het was voor het eerst dat die echte heimwee begon te komen. Waarschijnlijk werd dat ook deels veroorzaakt door het feit dat wij op het vliegveld waren met de Nederlandse jongen die rond dezelfde tijd op een vlucht naar huis zou stappen. Huis .. wauw dat klonk wel even heel lekker hoor. Terug naar Nederland en je vrienden en familie. Zeker na de stress op het vliegveld was het de afgelopen dagen best moeilijk. Cambodja is veel armer dan Thailand en dat merkte we al gelijk. De wegen zijn slecht en sommige zijn vaak nog onverhard. Dat hielp waarschijnlijk ook niet echt mee in het hele heimwee verhaal. Maar we gaan dit land een eerlijke kans geven, want ik weet zeker dat het nog vele pareltjes te bieden heeft.
We hebben ook een kijkje mogen nemen in een floating village, een drijvend dorp dus. Bij aankomst zei onze begeleider dat we ons niet moesten laten verlijden om voor een bepaalde prijs 50 kilo rijst te kopen. Wacht wat? Waarom zou ik in godsnaam 50 kilo rijst kopen .. om mee te nemen terug naar Nederland ofzo? Wat bleek nou: halverwege de tour kwamen we langs een school. Twee kleine gebouwtjes op het water waar zo’n 600(!) leerlingen op zaten. Toeristen kunnen dus voor een hoog bedrag rijst kopen voor deze kinderen, wat ongetwijfeld veel mensen doen, met de beste bedoelingen uiteraard. Wat ze niet weten is dat aan het eind van de dag deze rijst weer wordt ingenomen om vervolgens opnieuw te worden verkocht aan de volgende weldoener. Wat leven we toch in een triest wereld.
Over triest gesproken, we zijn die middag ook langs geweest bij een krokodillenboerderij/restaurant. En we hebben ze ook gezien, de krokodillen voor op het menu. Gigantische beesten opgepropt op een klein houten vlotje met amper ruimte om te bewegen. Gigantisch imposerende beesten die absolute vrijheid verdienen, maar het was niet de laatste boerderij die we tegenkwamen. Het houden van krokodillen voor hun vlees maar vooral hun huid is big business hier in Cambodja en is om kippenvel van te krijgen. Arme Snappie :(
Leuk land he Cambodja, tot nu toe alleen maar negatieve ervaringen, maar ik zou liegen als het allemaal zo was. De komende twee weken staan echt in het teken van helpen. We verblijven in Samraong, een dorpje in het noorden van Cambodja. Weer even back to basic maar heel mooi en leuk. Overal lopen koeien, kippen en waterbuffels op straat en door de rijstvelden. Hier gaan we helpen op de Greenway School. Een school opgericht door de Green Lion, die Engelse les geeft aan kinderen. Een prachtig initiatief, want de school is gratis en opgericht voor de armste families hier in de buurt. De school is gebouwd door vrijwilligers en is ook grotendeels van ze afhankelijk. Veel vrijwilligers kunnen hier ook geld doneren. Voor 120 dollar kun je een kind een jaar lang een goed schooljaar geven. De directeur kijkt als er donaties binnenkomen naar welke kinderen het het hardste nodig hebben, en houd daarvan een hele lijst bij. Ik ben superblij om op deze school te mogen helpen.
Spreek jullie snel!
Veel liefs,
Manouk
Geen opmerkingen:
Een reactie posten