Hoi allemaal
De laatste twee weekenden in Cambodia hebben we lekker het einde van onze reis gevierd in Siem Reap, wat uiteraard niet zonder een paar tegenslagen gingen. Het eerste weekend hadden we een lekker hotelletje met zwembad en warme douche geboekt om even te genieten van wat luxe. Vrijdag avond op stap, maar de Pub Street was niet zo bijzonder als we dachten dus toen nog maar een keer een rondje over de markt, waardoor we weer met veel te veel nieuwe spullen zijn thuis gekomen. Lekker vroeg je bed in en morgen een nieuwe poging wagen tot dansjes en drankjes. Jammer alleen dat ik om 3 uur s’nachts wakker werd met jeuk, jeuk over me hele lichaam. In eerste instantie dacht ik: uitdroging van me huid, dus even insmeren met crème om mijn huid wat vetter te maken en onder de koude kraan om het af te koelen. Na een gebroken nacht op naar dag 2. Lekker westers eten, want oh my ik kan echt geen rijstkorrel meer zien. S’avonds de tweede poging gedaan tot uitgaan in de raarste club ever. Het feit dat de bar de YOLO bar heette had al alle alarmbellen moeten doen afgaan. Wie gebruikt er nog het woord YOLO tegenwoordig? Niemand dus! Deze bar was gevuld met dronken hippies en backpackers, wat over het algemeen apart volk wordt als ze dronken zijn, no offense. Helaas moesten we vroegtijdig naar huis omdat ik gek werd van de jeuk, niet over mijn hele lichaam tegelijk maar op een aantal plekken die na het krabben echt bloedheet werden .. super fijn heb ik weer. Oh ja en ik was ook nog te eigenwijs om er overdag een crème voor te halen, dus uit nood nog s’nachts bij een supermarktje koelpads gekocht om, het woord verraad me al, verkoeling te brengen. Daar zit je dan om 3 uur s’nachts in je hotel in Siem Reap onder de 10 koelpads vanwege de jeuk. Gelukkig is de moeder van Par huisarts en die heeft ons geholpen met het vinden van de oorzaak: een allergische reactie. En waarvoor dan wel? De enige logische dader was het hotelbed! Het hotelbed!! Hoe bedenk je het .. leuk joh een weekendje Siem Reap haha. Anyway, gelukkig kreeg ik toen een telefoontje van een wel heel bijzonder persoon: Sinterklaas! Zo fijn om nog even met de lieve man te kunnen kletsen voordat hij weer naar Spanje moest vertrekken. Nu maar hopen dat mijn chocoladeletter er nog is als ik thuis ben.
Weekend 2 verliep veel beter gelukkig. We hadden weer geboekt bij hetzelfde hotel, omdat de service ons toch wel beviel. Wacht? Bedoel je nu Manouk dat je bent terug gegaan naar het hotel waar je allergisch was voor het hotelbed waarschijnlijk? Ja als je het zo stel is dat wel raar, maar dat was het enige hotel dat geen creditcard vroeg bij het maken van de boeking. Gelukkig nu twee hele goede nachten gehad zonder jeuk. Ik kan soms nog wel wat geluk hebben.
Als je je ooit onzeker voelt over jezelf en het gevoel heb dat niemand je aardig vind, zou je eens een maandje hierheen moeten komen en les gaan geven op scholen. Want, ik weet dat ik leuk ben, nee geintje, maar hier ben je echt een celebrity. Toen we hielpen op de Greenway school moesten we elke dag op de fiets en letterlijk elk kind zegt je gedag of wil een high five. Nu geven we les in handen wassen en tandenpoetsen op verschillende scholen in de regio en ook daar zijn we echt super interessant. Ik hoef alleen maar op een bankje te gaan zitten en mijn telefoon erbij te pakken en binnen enkele minuten ben ik omgeven door kinderen. Ik moet bijna beveiliging gaan inhuren haha, maar nu weet ik wel hoe een celebrity zich voelt. Het les geven is wel echt leuk, maar ook saai om 6 keer per dag hetzelfde riedeltje te moeten herhalen: Waarom doen we het, Wanneer doen we het en Hoe moeten we dat doen. Gelukkig maken we wel echt een verschil, hoop ik, en daar doe je het voor: de kinderen iets leren waar ze de rest van hun leven wat aan hebben. Wanna change the world, start small!
Nou, dit was het dan, het einde is in zicht. Ik heb net nog gekeken op de site van FlyEmirates gekeken maar het staat er echt: ‘Next destination: Amsterdam’. Ik ga dit eigenlijk wel heel erg missen, ik wist al dat het leuk was om je gedachten te delen met andere mensen, dat doe ik in mijn filmreviews ook. Toch was dit anders, want als MovieManouk ben ik gelimiteerd tot 1 film of 1 onderwerp, maar tegen jullie heb ik gewoon mogen kletsen waarover ik wilde. Ik hoop dat jullie een beetje genoten hebben. Bedankt nog voor alle complimentjes over mijn schrijfstijl, erg vleiend, maar het legde wel wat druk op mijn schouders haha. Ik weet in ieder geval dat als ik ooit een boek schrijf er al een aantal mensen zijn die het misschien wel zouden willen lezen, hoop ik? Ik zie jullie hopelijk vanaf volgende week weer in, het nu nog met sneeuw bedekte, Nederland. Nu maar hopen dat de sneeuw dit weekend weg is, want ik ziet niet te wachten op vertraging! Bedankt allemaal en tot snel!
Veeeeeel liefs,
Manouk
