Wat kan twee nachten slaap een mens, Manouk dus, goed doen. Iedereen die mij een beetje kent weet dat ik wel vaker wat problemen heb met slapen, dus ik ben wel wat gewend. Alleen hier krijg je er dan ook nog eens een heleboel nieuwe indrukken bij. Zoals ik de laatste keer al zei waren we dinsdag aangekomen in een net hotel waar ik dus eindelijk een paar goede uren slaap kon krijgen.
Woensdagochtend zouden we Engelse les gaan geven aan kinderen op een school. Normaal heeft de school zo’n 300 kinderen en zouden wij met 10 vrijwilligers onze handen wel aan vol hebben gehad. Maar, ik denk dat iedereen de maar al van mijlenver had zien aankomen, omdat de koning donderdag gecremeerd werd, waren alle scholen dus dicht. Best moeilijk les geven zonder kinderen zal ik je zeggen. Gelukkig wilde de school ons niet laten zitten en waren er bij aankomst twee meisjes gestuurd om ons op te vangen. Met deze meisjes hebben we wat karakteristieken gedeeld over Nederland en Duitsland, en hun Engels was verrassend goed. 90% van de tijd moeten we het doen met gebarentaal of medewerkers van een winkel die die ene persoon uit het personeel die Engels kan erbij moeten halen.
Kijk, ik ben eigenlijk heel flexibel in wat we deze reis allemaal gaan zien en doen, want alles is interessant. We hebben van tevoren een programma gekregen zodat we een beetje weten wat ons te wachten staat. Kijk en dan ben ik wel een beetje de autist die dan wel graag wil dat we ons daaraan houden, toch? Blijkbaar staat het programma naast de grote dingen als de treinreizen en het hotel dus niet vast, al lijkt het mij wel handig om te weten waar je aan toe bent. Dus als onze reisleider ineens aankomt met de mededeling: we gaan naar een waterval waar je kan zwemmen, en niemand heeft een bikini bij zeg, is toch niet handig? En dan ook nog verbaasd opkijken als we vragen of we dan zwemkleding in het hotel willen ophalen: willen jullie zwemmen dan? Uhm JA, obviously. Nee we kunnen helaas niet langs het hotel, niet?, oké dan maar in mijn gewone kleding he. Achteraf wel veel lekkerder eigenlijk! Ik wil nog even zeggen dat die waterval mij heel erg gelukkig maakte, echt zo mooi, recht uit een scene uit Planet Earth of van Animal Planet. Jammer van die grote spinnen boven in de bomen, die mogen lekker daar boven blijven .. aan de andere kant, nog 1 vraagje he meneer Spin, jij hebt niet toevallig de kracht om mij in een superheld te veranderen toch? Nee? Het was maar een vraagje hoor, nooit geschoten is altijd mis, fijne dag nog!
Donderdag was het tijd voor de derde van de vier treinreizen deze week! Van Uttaradit werden we door een prachtig berglandschap gebracht naar Lampang. Sorry als te vaak prachtig of fantastisch zeg, je mag wel een vliegticket naar Thailand boeken om me op de vingers te tikken, maar de kosten zijn niet voor mij haha. Onze groep begint steeds meer in tweeën te vallen: een club van Duitse meisjes (onaardig) en onze club: wij (coolste personen op aarde), een Nederlandse jongen (Bouwe, maar Bow Wow klinkt leuker) , een Duitse jongen (Moritz, vanaf vandaag MoMo) en een Duits meisje (Johanna, op Instagram noemt ze zichzelf al YoYo). We hebben eerlijk tegen elkaar gezegd dat de kans klein is dat we echt vrienden voor het leven worden en dat we elkaar hierna waarschijnlijk nooit meer zien, maar we kunnen op zijn minst een leuke tijd hebben nu.
Oh ja, vergeet ik nog bijna een leuk verhaal over de treinreis. Halverwege de rit begon onze trein ineens te roken en er kwam ook een brandlucht vrij. Mmm oke vreemd, maar er is nog geen reden tot paniek gelijk. Totdat er ineens een conducteur langs kwam rennen naar de rook toe: oke NU is er reden tot paniek. Ik vreesde al gelijk het ergste, strak moeten we uit de trein en moet er nieuwe komen. Waar moet die trein dan vandaan komen en hoelang moeten wij waar gaan wachten. We waren nu ook niet echt in de bewoonde wereld. Gelukkig heeft de oververhitte trein, bleek achteraf ons veilig gebracht waar we moesten wezen.
Oh ja, vergeet ik nog bijna een leuk verhaal over de treinreis. Halverwege de rit begon onze trein ineens te roken en er kwam ook een brandlucht vrij. Mmm oke vreemd, maar er is nog geen reden tot paniek gelijk. Totdat er ineens een conducteur langs kwam rennen naar de rook toe: oke NU is er reden tot paniek. Ik vreesde al gelijk het ergste, strak moeten we uit de trein en moet er nieuwe komen. Waar moet die trein dan vandaan komen en hoelang moeten wij waar gaan wachten. We waren nu ook niet echt in de bewoonde wereld. Gelukkig heeft de oververhitte trein, bleek achteraf ons veilig gebracht waar we moesten wezen.
Veel liefss,
Manouk
Geen opmerkingen:
Een reactie posten